و رحمتم همه چيز را فرا گرفته است . از اين رو هر چيزى كه بر او شىء اطلاق شود مشمول رحمت خداوند است . جهان آفرينش زير پوشش رحمت مطلقه است . 2 - در مقابل ، رحمت نسبى و غضب نسبى است ، بهشت رحمت نسبى و جهنم غضب نسبى است ، عفو ، رحمت نسبى و قصاص غضب نسبى است ، خداى رئوف و خداى منتقم يكى است كه هر دو زير پوشش مقام والاى رحمت مطلقه اللَّه ظهور مىكند . در يك جاى قرآن مىفرمايد : اللّهُ خالِقُ كُلِّ شَىءٍ » « 1 » خدا آفرينندهء هر چيزى است . در جاى ديگر مىفرمايد : الَّذى احْسَنَ كُلَّ شَىءٍ خَلَقَهُ » « 2 » همان كسى كه آنچه را آفريد نيكو ساخت . اين دو آيه و اصل بنيادى در تفسير و برداشت و شناخت قرآن كريم است كه بر اساس آن هيچ نازيبائى در جهان نيست ، هر چه آفريده و مخلوق خداست زيباست . اگر يك جا خطاست و جاى ديگر صواب ، اين خطا و صواب نسبى است ، يعنى شيئى را كه نسبت به شىء ديگرى مىسنجيم مىبينيم خطاست . اگر جائى غضب است و جائى عفو ، به خاطر سنجش اين شىء به آن شىء است كه به غضب و انتقام معلوم مىشود . ولى آن رهبرى جامع كه مىگويد اين جا عفو كن زيرا جاى پاداش است و آن جا انتقام بگير چون جاى كيفر است ، اين جا جاى بهشت است و آن جا جاى جهنم ، آن

--> ( 1 ) - زمر ( 39 ) : 62 . ( 2 ) - سجده ( 32 ) : 7 .